Silah Korkakların İşidir!

Silah Korkakların İşidir! ​Neden sivil insanlar silah taşır? Savaşta değiliz, bir cephenin ortasında hayatta kalma mücadelesi vermiyoruz. Şahsi fikrimce, ateşli silah kullanımı tüm dünyada istisnasız ve kayıtsız şartsız yasaklanmalı. Bu hak, yalnızca vatan savunması ve toplumun huzuru için canını ortaya koyan kolluk kuvvetlerine ve emniyet mensuplarına tanınmalıdır. Onlar dışındaki her sivil için silah, ulaşılamaz bir nesne haline getirilmelidir. ​Bilek gücüne güvenmeyen, ruhu pasifleşmiş insanlar ancak bir demir parçasına, yani silaha sarılır. Çünkü o namlunun ucunda mertlik, dürüst bir hesaplaşma ya da cesaret yoktur; sadece kalleş bir kurşun vardır. "Ruhsatlıdır, yasaldır" gibi bürokratik kılıflara da tamamen karşıyım. Hiçbir mühür, hiçbir imza bir sivilin belinde ölüm taşımasını haklı çıkaramaz. ​Aslına bakarsanız, silah gerçekten pasif ve aciz insanların sığınağıdır. Hakkını arayacak kelime haznesi zayıf olan, kendini uygarca ifade etme yetisinden mahrum kalmış ve bilek gücüyle kendini savunamayacak kadar korkak olanların "erkeklik" taslama aracıdır. O namlunun arkasına saklanıp kabadayılık yapan zatlar, aslında iç dünyalarında en büyük zayıflığı yaşayanlardır. Silah kuşanmak, bir güç gösterisi değil, bir karakter zafiyetinin ilanıdır. ​Mantık aslında çok basit ve uygulanabilir: Sende silah olmazsa, karşındaki kötü niyetli kişide de silah olmayacak. Eğer toplumda bu bireysel silahlanma çılgınlığı sona ererse, o karanlık korku iklimi de kendiliğinden dağılacaktır. Bir hesaplaşma ya da bir savunma gerekiyorsa, sadece insanın kendi öz gücü, yani bilek kuvveti konuşacak. Mertlik bunu gerektirir. ​Son sözüm şudur ve bu düşüncem asla değişmeyecek: Silah zayıflıktır, silah korkaklıktır. Medeni bir insanın savunma aracı kelimeleri, yiğit bir insanın savunma aracı ise bileğidir. O kadar! Araştırmacı Gazeteci Yazar Sevda Altunsoy